Uit krantenberichten over de jaarcijfers van de corporaties blijkt datdeze vorig jaar bijelkaar 2 miljard verlies hebben geleden. De vraagis: hoe komt dat? Wat hebben zij dan gedaan, wat zoveel verlies heeftopgeleverd.

Het antwoord is bekend, en daar verschuilt men zich achter. Er kwam "opeens" een crisis.
Dit getuigd dan niet echt van veel inzicht hoe de kapitalistische marktwerkt, want die crisis is nu juist ontstaan doordat men nietkredietwaardigen hoge hypotheekleningen ging verstrekken, en daaraanmeende onbeperkte hoge winsten te kunnen onttrekken. Elke onbenul konnagaan dat dat wel mis moest gaan, en daar is uiteraard ook tegengewaarschuwd, maar lieden met dollartekens in de ogen sloegen diewaarschuwingen in de wind.

Dat alles (die kapitalistische markt) zou een ‘normale’ gang van zakenzijn, totdat de klad erin kwam. Hoegenaamd "onvoorzien" terwijliedereen al had gewaarschuwd dat het die kant op zou gaan.

Noodzaak van sociale woningbouw

 Het is natuurlijk van belang om aan te geven dat juist om die reden,opdat niet draagkrachtigen ook kunnen wonen, er een sociaalhuisvestingsbeleid moet zijn, waarbij er corporaties zijn die ook voordeze doelgroepen bouwen. Die kunnen immers niet terecht bijhypotheekverstrekkers. Zo bevestigd de crisis weer eens.

Het bouwen van koopwoningen is eenvoudig gezegd, niet een taak waar weeen corporatie voor nodig hebben. De corporaties zijn er juist voor ommensen, die geen hypotheek kunnen krijgen, maar desondanks behoorlijkgehuisvest willen worden, van een sociale huurwoning te voorzien.

In Groningen kunnen tot die doelgroep bijv. ook de meeste studerendenworden gerekend; groepen die nu dus voornamelijk worden afgewenteld opde particuliere kamerverhuurmarkt.
Dit laatste voorbeeld toont ook weer aan dat de liberalisatie juistgeheel niet werkt, en doelmatig sociaal huisvestingsbeleid dringendgewenst is om aan deze grote vraag naar betaalbare studentenwoningen tevoldoen. Voor andere groepen ook trouwens. Er zijn nu al wachtlijstenvan meerdere jaren voor een zeer eenvoudig woningkje in bepaald niet debeste buurten van de stad.

Maar deze maatschappelijke behoefte, en deze eigenlijke doelgroep vande corporaties, worden steeds minder gekend. Corporaties richten zichin plaats daarvan op de kapitaalkrachtige (koop) vraag, totdat ook diemarkt volledig opdroogt. En daar zijn we aanbeland. Verdere afbraak vansociale huisvesting kan niet meer, het beleid moet nu zijn dat socialehuisvestingsbeleid weer van onder af aan op te bouwen.

Kapitalistische crisis nog niet opgelost

 Tot slot, voor wie meent dat de crisis reeds ten einde is, heb ikslecht nieuws. Het echte leed (salarisverlies, stijgende werkloosheid,achterstanden bij de hypotheekbetalingen, etc.) zit er nog aan tekomen, en wat betreft de stabiliteit van het financiele systeem, zijner geen garanties te geven.

We hebben al gezien hoe projecten als de Blauwe stad zijn misgelopen,en op grote verliezen uitlopen. Meerstad dreigt het volgende debacle teworden. En voor een aantal andere projecten in de stad is de goedeafloop ook maar af te wachten.
Ondertussen valt er vanaf volgend jaar grote werkloosheid in de bouw teverwachten omdat de opdracht portefeuille leeg raakt, en er te weinigvervangende opdrachten zijn.
Niettemin kunnen en moeten er duizenden woningen bijkomen om in denoden te voorzien, en die noden zijn er met name aan de onderkant.

Corporaties moeten dus bepaald niet bij het grofvuil gezet worden, daarhun rol op de woningmarkt onontbeerlijk blijkt. Zie de VS, waar nu inallerlei steden tentenkampen zijn ontstaan.

Dit neemt aan de andere kant niet weg dat kritiek nodig en mogelijkmoet zijn op corporaties, voorzover zij bij hun projecten teveelrisico’s hebben genomen, danwel projecten uitvoeren die te ver wegstaan van de eigenlijke doelgroep, en de mate waarin men oog heeft voorde sociale woningbehoefte.

Bij een aantal corporaties in de stad bekruipt bij mij wel het idee dat zij de verkeerde kant op zijn gegaan.

De stad heeft baat bij een goede invulling van de rol van decorporaties, met name om het huisvestingsvraagstuk voor specifiekegroepen op de woningmarkt die niet kapitaalkrachtig zijn om in eigenwoning te voorzien, recht te trekken.

Kapitaalkrachtigen kunnen en konden zich altijd uitstekend reddenzonder corporaties, dus voor hun belangen hoeft een corporatie zichniet in te spannen, die kunnen immers bij tig andere partijen op dewoningmarkt terecht.

Huurders uit de kou! Meer werk in de bouw!

 Dan nog een belangrijke suggestie. Op dit moment is de ontwikkeling datveel bouwprojecten stopgezet worden. De bouwsector ziet met lede ogendat de opdracht portefeuille opdroogt. Ingediende gesubsidieerdeprojecten van gemeenten om de bouwproductie te stimuleren helpen nietafdoende.

Men dient echter de oogkleppen af te doen en in te zien dat er nog voortig manjaren aan werk in de bouw is om de BESTAANDE woningvoorraad vaneen betere isolatie laag te voorzien. Die investering verdiend zichzelfvanzelf terug. Geld dat anders uitgegeven wordt aanwerkloosheidsvoorzieningen kunnen worden ingezet om tijdens de bouwdipde werkgelegenheid in de bouw overeind te houden, en betekent dus datdeze projecten veel minder geld kosten dan anders. De rente ismomenteel zeer laag, het risico van dit soort projecten is nihil, en decorporaties kunnen 25% van de kosten aftrekken van de belasting.

Wat wil je nog meer?

Huurders uit de kou, bouwvakkers weer aan het werk, en kapitaal verstandig geinvesteerd in een duurzaam sociaal beleid.

NCPN afd. Groningen

Zie ook:

‘Corporaties zullen hard moeten werken aan herstel geloofwaardigheid’

Bregman’s (directeur Nijestee) commentaar op "Grote woorden"

Ton Verschoor (D67): ‘Liberaliseren van de woningmarkt hoognodig’

Eelco Eijkenaar (SP) weblog: ‘D66 moet kiezen’

‘Groningse corporaties bouwen koopappartementen voor leegstand, aldus D66′